As-salamu ‘alaikum wa rahmatu Allaah,

Deze khutbah van shaykh Muhammad Sa'eed Raslan (hafidahu Allaah) gaat met name over de dwalingen van "Ikhwaan al-Muslimeen". Het is onderaan te downloaden, hier is een zeer kort samengevat inhoud waar het over gaat.

Het is overgeleverd van Sufyaan bin 'Abd Allaah al-Thaqafee (radiya Allaahu 'anhu) dat hij zei: "Ik zei O Boodschapper van Allaah, vertel mij iets over de Islaam waar ik niemand over kan vragen na jou." De Profeet (salla Allaahu 'alayhi wassalam) zei:

Arabisch: قل آمنت بالله ثم استقم
Transliteratie: Qul aanmantu billaahi thumma istaqim.
Translatie: Zeg ik geloof in Allaah en volhard daarin.
Overgeleverd in Saheeh Muslim

Shaykh Muhammad Sa’eed Raslan (hafidahu Allaah) legt hierbij uit dat al-istiqaama (volharding) hier betekent volharding en overgave volgens de juiste manhaj (manier van praktiseren en handelen; de methodiek van de Islaam). En dit toont aan dat imaan alléén niet genoeg is, maar dat het gepaard moet gaan met de juiste manhaj. Deze deen is een naseeha, en dat is oprechtheid van de verbeteraar voor degene die verbeterd wordt. Nadat dit uitgeled is vervolgt de shaykh zijn khutbah naar de kern van het onderwerp; namelijk de groepering, innoveerders, sekte en dwalende ideologie dat zich "Ikhwaan al-Muslimeen" noemt.

Deze "ikhwaan" zijn bevriend met de rawaafidh (de shi'a) en ze verdedigen hen. Ze zijn voor de democratie en klampen zich daaraan vast. Ze steunen het democratische stelsel en nodigen ernaar uit. Sterker nog, ze claimen dat het de ware aard is van de Islaam. En ze hebben geen duidelijke begrensde ‘aqeedah. Zo bevinden zich in hen mensen met irjaa’ (murji’a), i’tizaal (mu’tazilla), tajahhum (jahmiyyah), tasawwuf (sufiyyah) en anderen van de dwalende bid’a groeperingen. Verder hebben ze ‘gedronken’ (aspecten overgenomen) van de manhaj van de khawaaridj en hun wegen (van dwaling). Dit hebben ze aangetoond in hun da’wa en gedragingen. En hun geschiedenis getuigt van vele mislukkingen van hen, zoals in Sudan, Algerije, Palestina en anderen.

Velen van de oprichters en versterkers van deze groepering zijn al overleden. En tegen degenen die zijn achtergebleven zegt de shaykh, vrees Allaah tegenover jullie zelf eerst en vrees Allaah tegenover de Moslim jongeren, en tegenover de Moslim landen. Omdat deze groepering is opgericht in Egypte is deze khutbah genoemd اتقوا الله في مصر en dat betekent “Vrees Allaah inzake Egypte”.

Zo claimen zij dat ook de liberalen, communisten en de seculieren (publiekelijk) tegen de leiders durven te spreken. Moet dit de daad rechtvaardigen? Maar vervolgens vertellen zij dat ze dit doen in naam van de Islaam. Echter, zo hebben de khawaaridj in de geschiedenis ook in naam van de Islaam gerebelleerd tegen de leiders; was hun weg correct? En de rawaafidh die hetzelfde hebben begaan in naam van de Islaam; was hun weg correct? Waar is de overgave naar de juiste manhaj (zie de hadeeth die genoemd is in het begin over het belang van de juiste manhaj)? Moet het roepen naar de Islaam altijd in tegenstrijd zijn met de Islaam? Dienen wij op zulke groepering te vertrouwen en te bouwen?

Heeft degene die claimt dat de hoop van de ummah gevestigd is op de huidige groeperingen (refererend naar "Ikhwaan al-muslimeen") enige kennis van Jama’at at-Tabligh? Het is één van de dwalende firaq (sekten) al-mubtadi’a (van innovaties) dat oproept naar sprookjes verhalen, het aanbidden van graven (quburiyyah) en ongeldige abrogaties in de Islam. Het is gefundeerd op vele vormen van shirk, het bevecht ahl al-tawheed (zij die de zuivere tawheed aanhangen, zoals ahl al-hadeeth, al-athariyyeen, al-selefiyyeen, ahl al-sunnah etc –verschillende benamingen voor hetzelfde) en ze haten hen die kennis opdoen over de shari’a. Zijn zij waar wij onze hoop van de ummah op dienen te vestigen? Heeft degene die dit claimt enige kennis over de Qutbiyyah en de Surooriyyah dat zich gevestigd heeft op takfeer, met als gevolg de opblazingen en vernietigingen? Datgene waarmee sayyid Qutb is gestart. Zijn ideologie (ontwikkeld in zijn laatste jaren) die hij al-Haakimiyyah noemde waarbij massa-takfeer over de gemeenschappen is uitgesproken. Een ideologie die agressie als middel toestaat om het doel (vestigen van een “Islamitische” staat) te bereiken (“het doel heiligt de middelen”).

Nadat bevestigd werd dat deze groeperingen met een politieke agenda (jama’aat tandheemiyya) bid’a en fitnah verkondigen (met hun al-walaa wa al-baraa voor de groep, in tegenstelling tot Allaah), en dit bevestigd is door ahl al’ilm (de geleerden) met hun bewijzen, werden de aanhangers van deze groeperingen kwaad en het beledigen en vervloeken begon. Terwijl het slechts is aangegeven als een naseeha. Helaas zijn dankzij hen vele Moslim jongeren overgegaan tot extremisme, zoals de shaykh ze noemt “al-masakeen” (de zielige onschuldigen).

En waarom verrichten ze khurooj (rebellie) tegen de leiders, zowel in geschreven als mondelinge vorm (terwijl deze twee de aanleiding vormen voor rebellie in de praktijk met wapens), wetend dat dit duidelijk verboden is in de sunnah en volgens de consensus van de selef; tenzij ze een duidelijk bewijs (van kufr) hebben (tegen de leider) voor Allaah. En ookal hebben ze dat bewijs, tenzij ze genoeg kracht en middelen hebben voor die rebellie. Waarom stichten ze groeperingen en partijen met politieke agenda’s terwijl dit volgens de geleerden een serieuzere vorm (dan de geschreven of mondelinge vorm) van khurooj is tegen de leider dat duidelijk haraam is en tegen de manhaj van ahl al-sunnah? Hierbij noemt de shaykh de uitspraken van de geleerden omtrent dit punt. Moge Allaah al onze geleerden barmhartig en genadig zijn. Zij die deze deen voor ons verduidelijkt hebben. En wij doen ons beklag bij Allaah tegen degenen die al-Haakimiyyah claimen voordat zij dit toepassen op zichzelf aan de hand van al-Qur’aan en de sunnah zoals Allaah dit bevolen heeft. Zij die de fitan wensen zoals deze zich in de geschiedenis hebben voorgedaan hopend op het bloed dat in de ummah zal vloeien. Ons beklag is bij Allaah! Als ‘Umar ibn al-khathaab (radiya Allaahu 'anhu) van hen gehoord zou hebben dan had hij ahl Badr tegen hen verzameld om ze een kop kleiner te maken. Ze willen dat de hukm aan Allaah toebehoort. Zie hier, dit is de hukm van Allaah en de sunnah van Zijn Boodschapper (salla Allaahu 'alayhi wassalam); dat je geen khurooj verricht tegen de leiders! Hebben we niet geleerd van Algerije?!

Tenslotte citeert shaykh Muhammad Sa'eed Raslan (hafidahu Allaah) een zeer belangrijke fatwa van shaykh al-Albaanee (rahimahu Allaah) over al-khurooj. Sluit jullie hersenen niet met onwaarheden en fantasiën.

Een leerzame khutbah voor hen die willen begrijpen. Het is hier te dowloaden, zowel in video als audio bestand:

:arrow: VIDEO
:arrow: MP3
:arrow: RM

Voor de oorspronkelijke bron van deze khutbah, ga naar hier.


Wassalam.