1. Allah droeg Djibriel op om door de opening van Maryam’s kleding te blazen, en zijn adem ging naar beneden en betrad met de wil van Allah haar baarmoeder, zo werd het een ziel die Allah gecreëerd had. Allah heeft verklaard hoe Hij ‘Isa (alaihi salaam) creëerde, zoals Hij zei (interpretatie van de betekenis):

« En (gedenk) haar, die haar kuisheid bewaarde; Wij bliezen haar Onze geest in en Wij maakten haar en haar zoon tot een teken voor alle volkeren. » {al-Anbiya’ 21:91}

Dan legt Allah uit dat de Rooh haar baarmoeder bereikt, zoals Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

« En (het voorbeeld van) Maryam, de dochter van ‘Imran, die haar eerbaarheid bewaard had, Waarop Wij in haar Onze geest bliezen. » {al-Tahreem 66:12}

De aayah (interpretatie van de betekenis):

« Hij (de engel) zei: "Ik ben slechts een boodschapper van uw Heer opdat ik u een reine zoon moge schenken." » {Maryam 19:19}

– geeft aan dat Djibriel degene was die de ziel in haar blies en die niets doet behalve op bevel van Allah.

-------------------------------------------------------------

2. Sommige commentaren van enkele Mufassireen, suggereren dat haar zwangerschap slechts een paar seconden duurde, maar dit is niet duidelijk vermeld in de teksten. Als dat het geval was geweest, dan zou het een wonder op zich zijn geweest; mensen zouden geaccepteerd hebben dat dit geen normale zwangerschap was zoals ervaren door vrouwen, en ze zouden haar niet beschuldigd hebben van ontucht, zoals ze zeiden (interpretatie van de betekenis):

« “O Maryam, gij hebt iets vreemds gedaan.” » {Maryam 19:27}

Er volgen commentaren over deze kwestie van twee van de grote Mufassireen, één uit het verleden – Ibn Kathir (rahimuAllah) en één uit recentere tijden – al-Shanqeeti (rahimuAllah).

-------------------------------------------------------------

3. Imaam Ibn Kathir (rahimuAllah) heeft gezegd: De mufassireen verschillen van mening wat betreft de tijdsduur dat Maryam zwanger was van ‘Isa (alaihi salaam). De best bekende mening van de meerderheid is dat ze hem negen maanden droeg… Ibn Jurayj zei: al-Mugheerah vertelde me van ‘Utbah ibn ‘Abd-Allah al-Thaqafi dat hij hoorde dat Ibn ‘Abbaas gevraagd werd over de zwangerschap van Maryam, en hij zei: ze ontving hem niet eerder dan ze beviel!
Dit is vreemd (ghareeb) en het was gebaseerd op wat de duidelijke betekenis zou kunnen zijn van de aayah (interpretatie van de betekenis):

« En zij ontving hem en trok zich met hem terug in een ver afgelegen oord. En de smarten der bevalling dreven haar naar de voet van een palmboom. » {Maryam 19:22-23}

Het voorvoegsel “fa” hier in de zin fa ajaa’ahaa al-makhaad (En de smarten der bevalling dreven haar) wijst op een opeenvolging van gebeurtenissen, maar dingen volgen elkaar op volgens hun eigen verdiensten en eigenschappen, zoals in de aayah (interpretatie van de betekenis):

« Voorwaar, Wij scheppen de mens uit een uittreksel van klei. Dan plaatsen Wij hem als een kleine levenskiem in een veilige plaats. Vervolgens vormen Wij de levenskiem tot een klonter bloed; daarna vormen Wij het geronnen bloed tot een (vormeloze) klomp; dan vormen Wij beenderen uit deze (vormeloze) klomp.” » {al-Mu’minoon 23:12-14}

Hier betekent de fa’ [vertaald als vervolgens/daarna/dan] een opeenvolging van gebeurtenissen volgens hun eigen verdiensten en eigenschappen. Het is overgeleverd in al-Sahihayn (al-Bukhaari, 3208, muslim, 2643) dat er “tussen elk stadium veertig dagen is.”

En Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

« Hebt gij niet gezien, dat Allah water uit de hemel nederzendt en de aarde daardoor groen wordt? Allah is inderdaad Aldoordringend, Alwetend. » {al-Hajj 22:63}

De duidelijke betekenis – ook al is Allah in staat om alle dingen te doen – is dat haar zwangerschap als die van andere vrouwen was… Toen Martam voelde dat de mensen haar verdachten, verwijderde ze zichzelf van hen “in een ver afgelegen oord” {Maryam 19:22} oftewel ver weg zodat ze hen niet zou zien en zij haar niet zouden zien…ze verborg zichzelf voor hen en ze zonderde zich van hen af “achter een scherm.” {Maryam 19:17 – interpretatie van de betekenis}. (Tafsir Ibn Kathir, 3/122).

Shaykh al-Shanqeeti (rahimuAllah) zei: We zullen niet alle visies van de geleerden noemen betreffende de tijdsduur dat Maryam ‘Isa (alaihi salaam) droeg, vanwege het gebrek aan bewijs (dalil) voor deze visies. De sterkste mening is dat haar zwangerschap was als die van andere vrouwen, ook al was het begin wonderbaarlijk. En Allah weet het beste. (Adwaa’ al-Bayaan, 4/264)

-------------------------------------------------------------

4. Sommige onwetende mensen interpreteren de aayah (interpretatie van de betekenis):

« En wanneer Ik hem heb gevormd en hem van Mijn geest heb ingeademd. » {Saad 38:72}

- alsof de Messias een deel was van de geest van Allah! [Het originele Arabisch zegt “min roohi”]

Ibn al-Qayyim (rahimuAllah) verklaarde dat deze interpretatie verkeerd is, zoals hij zei:

-------------------------------------------------------------

5. Met betrekking tot de verkeerde interpretatie van de genitieve (of bezittende) constructie [idaafah] in de aayah (interpretatie van de betekenis):

« En wanneer Ik hem heb gevormd en hem van Mijn geest heb ingeademd. » {Saad 38:72}

- zou men moeten weten dat wanneer deze constructie verschijnt in combinatie met de naam van Allah, moge Hij verheerlijkt worden, het één van deze twee types kan zijn:

(De eerste) is kwaliteiten die niet op zichzelf kunnen staan, zoals kennis, macht, woorden, gehoor, zicht. Hier is het attribuut in een genitieve constructie (idaafah) verbonden aan Iemand Die op deze wijze beschreven wordt. Dus Zijn kennis, Zijn woorden, Zijn wil, Zijn macht, Zijn leven zijn alle attributen of kwaliteiten die niet gecreëerd zijn (omdat dit verwijst naar Zijn Essentie); hetzelfde geldt voor Zijn Gezicht en Zijn Hand, moge Hij verheerlijkt worden.

Het tweede soort zijn de dingen die apart bestaan en genoemd zijn in idaafah (genitieve constructie), zoals (Zijn) huis, (Zijn) vrouwtjeskameel, (Zijn) slaaf, (Zijn) Boodschapper, (Zijn) geest. Hier is het geschapen ding verbonden aan zijn Schepper door de genitieve constructie, maar in dit geval geeft de idaafah aan dat het ding dat genoemd is, speciaal en geëerd is en dus onderscheiden is van andere dingen. Bijvoorbeeld, het Huis van Allah [de Ka’bah] – hoewel alle huizen aan Allah toebehoren – en de vrouwtjeskameel van Allah – hoewel alle kamelen aan Allah toebehoren en door Hem gecreëerd zijn. Deze idaafah is verbonden aan het idee van Zijn Goddelijkheid (uloohiyah), wat betekent dat hij houdt van de dingen die zo beschreven worden en ze eert. Daarentegen heeft idaafah in de algemene betekenis te maken met Zijn Heerschap (ruboobiyyah), wat betekent dat Hij het gecreëerd en gevormd heeft. Allah creëert wat Hij wil en kiest sommigen van Zijn creatie, zoals Hij zegt (interpretatie van de betekenis):

« Uw Heer schept en kiest wat Hij wil. » {al-Qasas 28:68}

Dus in dit geval – de term min roohi (van Mijn geest), is de idaafah (genitive constructie) van het specifieke type, niet van het algemene type en het verwijst niet naar de attributen van Allah. Denk na over deze kwestie want het zal je redden van vele fouten waarin mensen vervallen zijn met de wil van Allah.
(al-Rooh, p. 154, 155)

-------------------------------------------------------------

Ter conclusie; de beschrijving van ‘Isa (alaihi salaam) als de geest (rooh) van Allah is om hem te eren. Deze idaafah (waarbij het woord rooh verbonden is in een genitieve constructie aan de Naam van Allah) dient niet om een attribuut toe te schrijven aan Degene die omschreven wordt, zoals in het geval van de uitdrukkingen “de Hand van Allah”, “het Gezicht van Allah”. In tegendeel, het verbindt het gecreëerde wezen in een genitieve constructie aan de Schepper, zoals de Ka’bah omschreven wordt als het Huis van Allah, en de vrouwtjeskameel – die het wonder was dat Allah aan Zijn Profeet Salih (alaihi salaam) gaf – werd omschreven als de vrouwtjeskameel van Allah.


En Allah weet het beste.



source: Sheikh Muhammed Salih Al-Munajjid (islam-qa.com , vanuit engels vertaald)