[CENTER:f6bbc6006e]بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ


DE AFSTAND VAN DE VOETEN IN HET GEBED


Uit het boek: ‘’The Salah of a Believer in the Quran and Sunnah’’ van:
Shaykh Abu Yusuf Riyadh ul Haqq
[1]

Vertaler: Abu Naim al Halmundi[/CENTER:f6bbc6006e]


Vele overleveringen zijn er verhaalt over het rechtmaken van de rijen en zij bestaan uit een aantal verschillende uitdrukkingen om de nadruk op dit punt te leggen, zoals de volgende overleveringen:

1. Sayyidina Anas bin Malik (ra) verhaalt dat de Profeet (salallahu aleyhi was sallam) zei, ‘ Breng jullie rijen samen, hou ze dichtbij elkaar en hou jullie nekken in een lijn, voor bij Hem in Wiens handen de ziel van Muhammad rust, waarlijk ik zie de shaytaan in de gaten van de rijen komen zoals kleine schapen het doen.’ [2]

2. Sayyidina Nu’maan bin Bashir (ra) zegt: ‘De Profeet (salallahu aleyhi was sallam) draaide zijn gezicht om naar de mensen en zei drie keer, ‘’Maak jullie rijen recht.’’ (En zei daarna,) ‘’Bij Allah, jullie maken jullie rijen recht of anders zal Allah onenigheid in jullie harten brengen.’’ (Nu’maan bin Bashir zegt vervolgens,) Ik zag iedere man zijn schouder tegen zijn metgezel's schouder doen, zijn knie tegen zijn knie, en zijn enkel tegen zijn enkel.’ [3]

3. Sayydina Anas bin Malik (ra) verhaalt dat de Profeet (salallahu aleyhi was sallam) zei. ‘ Maak jullie rijen recht, want waarlijk ik zie jullie van achter mijn rug.’ Sayyidina Anas bin Malik (ra) zegt, ‘Wij verenigden onze schouders en voeten met de schouders en voeten van de persoon naast ons.’ [4]

Echter, bepaalde mensen nemen sommige aspecten van de bovenstaande overleveringen letterlijk en staan erop om doorgaans in het gebed hun enkels en voeten [5] tegen de enkels en voeten van de personen naast hen te zetten.[6] Hun kennisneming van de overleveringen is het tegenovergestelde met dat van de geleerden van hadith (overleveringen) en fiqh (wetleer)

Imam Bukhari heeft de bovenstaande overlevering van Sayyidina Anas bin Malik (ra) vermeld in een hoofdstuk die hij ‘Hoofdstuk op het verenigen van de schouders en voeten in de rij.’ Heeft genoemd. Hafidh Ibn Hajar al Asqalani zegt in zijn uitleg van Sahih Bukhari, Fath al Bari, ‘ De betekenis van dit is om de nadruk te leggen op het recht maken van de rijen en het upvullen van de gaten er tussen.’ [7]

De muhaddithun (geleerden van ahadith) en fuqaha (wetgeleerden) hebben nooit deze uitdrukkingen letterlijk genomen, maar zoals uitgelegd hierboven door Hafidh Ibn Hajar al Asqalani, alleen maar aangenomen als een algemene indicatie van de maatstaven welke aangenomen moeten worden om de rijen recht en compleet te maken voor het aanvang van het gebed. Zij leggen de handelingen van de Sahaba (radiallahu anhum) uit als zijnde voor het gebed. Het is extreem moeilijk zo niet onmogelijk om deze handelingen in de houding van Ruku, Sajdah, en Tashahhud te doen, en er is geen bewijs om te suggereren, dat als het dient uitgevoerd te worden, dat het alleen beperkt zou worden tot de houding van Qiyaam. In feite zelfs in de Qiyaam is het extreem onhandig om iemand’s knie tegen het knie van de persoon naast zich te houden. [8] Het is daarom voor deze redenen dat de mujtahid imaams, de muhaddithun en de fuqaha van de moslim gemeenschap het bij elkaar van de voeten, knieën, en enkels nooit als zijnde een deel van de houding in het gebed, of als een procedure in het gebed hebben genoemd. [9] Zijn zien dit alleen als een pré-gebed maatstaaf om er zeker van te zijn dat de rijen recht en compleet zijn. Dus als eenmaal de gaten in de rijen zijn opgevuld en de rijen recht zijn, dan zou men een normale houding moeten aannemen en beide voeten op een comfortabele afstand [10] van elkaar houden zodat men met khoesjoe (consentratie) en volledige overgave voor Allah kan staan.[11]


[CENTER:f6bbc6006e]VOETNOTEN:[/CENTER:f6bbc6006e]


[1] Met enkele toevoegingen en voetnoten van mij (vertaler)
[2] Ahmad 13324,Abu Dawud 667 and Nasai 815
[3] Ahmad 17962, Abu Dawud 662, Ibn Khuzaymah 160, Ibn Hibbaan 2173 en Daraqutni 1080.
[4] Bukhari 692.
[5] Deze bepaalde mensen hebben ironisch genoeg alleen het aanraken van elkaars voeten uit de overleveringen overgenomen, en zij praktiseren dit op een manier dat zij alleen de tenen van elkaar aanraken. Hiermee verlaten zij de Sunnah van het gebed dat de voeten loodrecht tegenover de Qibla moeten staat immers het is Sunnah om alle ledematen in het gebed richting de Qibla te houden, want om de tenen van de personen naast je te aanraken moet je je voeten scheef houden. Hierbij houden deze mensen ook nog eens hun voeten heel wijd uit elkaar om elkaar tenen te raken, het is zelfs zo dat deze bepaalde mensen deze lelijke houding waarbij de voeten wijd van elkaar staan met scheefstaande voeten overnemen in het gebed dat ze individueel bidden.
[6] Menig persoon verliest hierdoor zijn khoesjoe (concentratie) in het gebed wat het belangrijkste onderdeel van het gebed is. Ook is het zo dat het niet toegestaan is om onnodige bewegingen te maken in het gebed want dit maakt volgens sommige wetscholen het gebed zelfs ongeldig. Soms krijgt men het idee dat deze bepaalde personen meer bezig zijn met het aanraken van elkaar voeten dan met het gebed omdat dit doorgaans het gebed steeds gebeurd, het is voor velen zeer irritant dat steeds als men voor een nieuwe raka’h opstaat naar de Qiyaam na de twee Sajdah’s steeds weer aangeraakt wordt. Je wordt dan vaak ook gedwongen (als je de ander zijn voet niet wilt aanraken) je voet steeds op te schuiven zodat je uiteindelijk je eigen andere voet aanraakt. Dit veroorzaakt nog meer ergernis zodat sommigen net als zoals willen handelen als Shayk Mustafa Bassir dit deed in Marokko; “as we went into ruku`, the Shaykh slapped the man below the knee and he retreated.”
[7] Fath al Bari, 2/268. Dit is ook precies wat Allamah Qastalani geeft precies dezelfde uitleg in zin Irshad Sari 2/368, Allamah Ayni geeft ook de zelfde uitleg in een andere bewoording in zijn Umdat al Qari 5/259 hij zegt; ‘’De Profeet (salallahu aleyhi was sallam) heeft met deze nadruk te kennen gegeven om de rijen recht te maken en de gaten ertussen op te vullen.’’ Allamah Kashmiri zegt in zijn Faid ul Bari 2/236 ; ‘’Dit is de bedoeling zoals overgenomen door de Aimmah van de vier scholen van Fiqh d.w.z. twee personen zouden niet zodanig een ruimte moeten openlaten in de rij zodat een derde er tussen zou passen. Het geval van het tegen elkaar zetten van de voeten in het gebed is een innovatie (bidah) van bepaalde personen.’’
[8] Deze bepaalde mensen spreiden hun voeten ver uit elkaar om de ander zijn tenen aan te raken en overzien het feit dat hierdoor alleen de afstand tussen de knieën en schouders met de personen naast je groter wordt!
[9] Het staan in geen een Fiqh boek vermeld, noch was/is er een klassieke of hedendaagse geleerde van de vier wetscholen die dit als standpunt had/heeft.
[10] Het is overlevert dat Abdullah bin Umar (ra) in het gebed zijn geen grote opening tussen zijn twee voeten liet, en noch zijn voeten tegen elkaar zette, maar een comfortabele afstand tussen zijn twee voeten hield d.w.z. dat hij zijn voeten niet te dicht op elkaar en niet te ver van elkaar hield. (Al Mughni 2/11). Qiyaas (analogie) wijst ook uit dat de beste positie is om de voeten in het gebed niet te ver van elkaar en niet te dicht op elkaar te houden. Immers, als een man of vrouw op bezoek gaat naar een zeer belangrijke persoon gaat men ook niet met de benen en voeten van elkaar wijd zitten of staan maar neemt met een fatsoenlijke gematigde houding aan. Wat voor houding en abaab (fatsoen) zou je dan met je benen en voeten moeten aannemen als je voor Allah staat!
[11] Om deze afstand een indicatie te geven hoe men de afstand van de voeten in het gebed zou moeten houden welke het meest is voor de khoesjoe en adaab in het gebed , gebaseerd op de overlevering in de voetnoot hierboven van Abdullah bin Umar (ra) zijn de opinies van de vier wetscholen als volgt:

1. Volgens Hanbali geleerden zou er een ‘’kleine’’ ruimte tussen de voeten van de musalli moeten zijn.
2. Volgens de Maliki geleerden, zou de afstand tussen de twee voeten gematigd moeten zijn; niet tegen elkaar en ook niet zo ver van elkaar wat als weerzinwekkend wordt beschouwd
3. Volgens de Shafi’i geleerden zou de ruimte tussen de twee voeten ter grootte van een hand moeten zijn. Het is makruh om de voeten wijder dan dit te spreiden.
4. Volgens de Hanafi geleerden zou de ruimte tussen de twee voeten ter grootte van vier vingers moeten zijn.