De betekenis van aanbidding

Shaykh-ul-Islaam ibn Taymiyyah zei: “Aanbidding (Ibadah in het Arabisch) is gehoorzaamheid aan Allah door uitvoeren wat Hij aan de tong van Zijn Boodschappers heeft opgedragen.
Hij zei ook: Ibadah is een verzamelnaam voor alle uitspraken en innerlijke en uiterlijke daden waar Allah van houdt en tevreden mee is.

Ibn al-Qayyim zei: Ibadah is dankbaarheid aan Hem, liefde voor Hem en ontzag voor Hem.

Ibn Katheer zei: Ibadah is in de Arabische taal nederigheid (dhillah). Men zegt zoiets als: “Een gelijkmatige en gladde weg [mu’abbad] en een oneven weg [ghayr mu’abbad], wat betekent [men is nederig, vernedert, verlaagd. Het gebruik ervan in de Openbaring: een uitdrukking van wat de perfectie van liefde, vrees en hoop [in de aanbidding van Allah] samenbrengt.

Al-Qurtubi zei: De basis van Ibadah: zichzelf nederig maken [tadhallull] en onderwerping [khudû] en de plichten van de Sharee’ah worden “Ibadat” genoemd [meervoud van Ibadah, dwz. daden van aanbidding] want de aanbidders houden er aan vast en verrichten het met onderwerping en uit nederigheid voor Allah de Verhevene.

Na deze uitspraken zal men zich realiseren dat Ibadah een erg brede betekenis heeft en uit vele kwesties bestaat. Het zal ook duidelijk worden dat veel mensen een onjuist en maar een gedeeltelijk begrip van Ibadah hebben. Over het algemeen beperken ze de betekenis van Ibadah tot prosterneren, buigen, vasten, pelgrimage en andere daden van aanbidding. Maar dit is maar één aspect van de vele aspecten van Ibadah. In essentie heeft het woord Ibadah in de Arabische taal en in de openbaring drie betekenissen:


  1. Nederigheid, laagheid [dhillah] en onderwerping [khudû]
  2. Gehoorzaamheid [ta’ah] en onderdanigheid [inqiyad]
  3. Toewijding / opoffering [tanassuk] en aanbidding [ta’allhu]


Wanneer het woord Ibadah in de Qur’an wordt gebruikt, wordt één van de bovenstaande betekenissen bedoelt, of twee ervan, of alle drie de betekenissen samen.