Resultaten 1 tot 2 van de 2

Onderwerp: Tahara

  1. #1
    Junior Risala Member
    Ingeschreven
    Apr 2009
    Berichten
    10
    Reputatie Macht
    0

    Post Tahara

    Salam ʿalaykom,

    Het volgende is een stuk over de Tahara uit de Mukhtasar van al-Khiraqi. Voor een biografie van al-Khiraqi, zie:

    http://risala.nl/forum/showthread.php?t=14727

    Aanvullingen en verbeteringen zijn welkom.

    Wa salam

    ---
    Water voor het reinigen
    Hij zei: reinheid wordt verkregen door gebruik te maken van absoluut zuiver water. Namelijk datgene wat niet toegeëigend wordt aan een ander naamwoord zoals boonwater, kikkererwt water, rooswater, saffraanwater, enzovoort, van onder de stoffen waarvan de benamingen altijd in combinatie met het naamwoord water voorkomen. De kleine rituele wassing (al-Woedoh) kan verricht worden met dit water, waarin iets terecht gekomen is van wat wij genoemd hebben, enzovoort, mits het een kleine hoeveelheid is en er geen verandering opgemerkt wordt in het water in termen van smaak en kleur, of wanneer er geen behoorlijke geur geroken wordt tot op zo’n hoogte dat het water ernaar vernoemd kan worden.[1] Woedoh moet niet verricht worden met water dat al eerder gebruikt is voor woedoh.[2]
    Wanneer het water de maat van twee qullas[3] meet, wat gelijk is aan vijf qirbas en er vervolgens onreinheid in terecht komt, maar er geen verandering van het water waargenomen wordt in termen van smaak, geur of kleur, zulk water is rein tenzij de onreinheid urine of menselijke diarree is. Dit kan het water onrein maken, behalve als het zijn bron kent uit de vijvers op de weg naar Mekka[4], of een massa water dat bijvoorbeeld zijn bron kent uit een grote hoeveelheid water dat niet kan wegstromen: zulk water kan niet onrein worden. Als iets dat leeft welk geen stromend bloed heeft, in een klein hoeveelheid water sterft, bijvoorbeeld een vlieg, schorpioen of kever enzovoort, dan zal dat het water niet onrein maken.[5]
    Hij zei: Woedoh moet niet verricht worden met water waarvan een dier dat niet gegeten mag worden heeft gedronken, behalve de kat en wat lager is dan dat in termen van schepping. Hij zei: iedere (water-) kom waarin een onzuiverheid oplost als gevolg van de speeksel of urine van een hond enzovoort, moet zeven keer gewassen worden, waarvan het eenmaal met aarde geschrobd moet worden.
    Wanneer een persoon op reis twee kommen heeft, een vieze kom en de andere schoon, terwijl de persoon onzeker is welke wat is, dan moet van beide de inhoud eruit gegooid worden en daarvoor in de plaats Tayammoem[6] gedaan worden.[7]

    _____________
    [1] Verschillende berichten zijn verhaalt van ibn Hanbal met betrekking tot zuiver water gemixt met andere reine substanties, met als gevolg een verandering van de smaak van het water of zijn kleur of zijn geur. Volgens één overlevering kan reinheid niet verkregen worden middels gebruikmaking van zulk water. Aboe Yaʿla, een Hanbali jurist (458H / 1066 n. Chr.), vermeld dat deze overlevering authentieker is. Een andere overlevering van ibn Hanbal duidt erop dat het toegestaan is woedoh te verrichten met zulk water. (Al-Mughni, deel 1, pag. 11)

    [2] Ibn Qudamah legt uit dat dit de zienswijze is dat ogenschijnlijk door de Hanbali school aangehangen wordt. Echter volgens een andere overlevering van ibn Hanbal, is zulk water rein en mag het voor reiniging gebruikt worden. (Al-Mughni, deel 1, pag. 16)

    [3] Twee qullas (qullatayn) staat gelijk aan ongeveer 216 liter.

    [4] Dit zijn kunstmatig ingesloten massa’s water dat toegankelijk is voor de bedevaartgangers onderweg naar Mekka wat voor hen als waterplaats dient. Zo’n massa water kan niet onrein worden door onreinheid dat erin terecht komt zo lang het niet de smaak, kleur of geur van het water verandert. Volgens ibn Qudamah is er hierover geen verschil van mening overgeleverd. (Al-Mughni, deel 1, pag. 30)

    [5] Over het geheel genomen kan reinheid volgens al-Khiraqi verkregen worden middels het volgende: a.) Zuiver water dat niet gemengd is met een andere substantie. b.) Zuiver water gemengd met een andere substantie mits het een kleine hoeveelheid is dat niet de smaak, kleur of geur van het water verandert.
    c.) Water dat de hoeveelheid van twee qullas of vijf qirbas meet waarin een onreinheid, behalve urine of menselijke diarree, terecht gekomen is en dat niet de smaak, kleur of geur van het water veranderd. d.) Water zoals wat uit een vijver komt op de weg naar Mekka. e.) Een massa water; zoals wat uit een grote hoeveelheid water komt dat niet kan wegstromen. f.) Een kleine hoeveelheid water waarin iets dat leeft sterft en geen stromend bloed heeft.

    [6] Tayammoem is de handeling van het vegen over het gezicht en de handen zoals beschreven wordt in de Koran [4:43] en [5:6].

    [7] Abu Bakr is van mening dat het niet verplicht is de inhoud van beide kommen te legen voordat tayammoem verricht is. (Tabaqat, deel 2, pag. 76) Ibn Qudamah onderschrijft de zienswijze van abu Bakr. (Al-Mughni, deel 1, pag. 46)










    (Water-) kommen
    Hij zei: Iedere leder van een dood dier ongeacht of dat het gelooid is of ongelooid, is onrein. Evenzo is een kom dat van de botten van een dood dier is gemaakt onrein.[1]
    Het is verwerpelijk woedoh te verrichten in een gouden of zilveren kom; echter wanneer daarin woedoh verricht wordt, is het geldig.[2] De wol en het haar van een dood dier zijn rein.[3]

    ___________
    [1] Er is geen verschil van mening in de Hanbali school bekend gemaakt met betrekking tot de onreinheid van leder van een dood dier voordat het gelooid is. Echter, nadat zulk leer is gelooid wordt het volgens de breed gedragen mening (al-Mashhur) nog steeds als onrein beschouwd. Een andere overlevering van ibn Hanbal stelt dat het leder van een dood dier dat rein is gedurende zijn leven als rein gezien wordt nadat het gelooid is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 49) Kennelijk houdt al-Khiraqi in het geval van gelooid leder van een dood dier de breed gedragen mening van de school aan.

    [2] Volgens ibn Qudamah is het verboden woedoh in een gouden of zilveren kom te verrichten. Vandaar dat het Arabische woord yoekrahoe gebruikt is voor wat verwerpelijk is en hier door ibn Qudamah de betekenis van onaanvaardbaar gegeven wordt op grond van het feit dat er geen verschil van mening (khilaf) was onder de Hanbali geleerden, over het gebruik van gouden of zilveren kommen als verboden. (Al-Mughni, deel 1, pag. 55) Abu Bakr had de overtuiging dat het ongeldig en onaanvaardbaar is om woedoh vanuit een gouden of zilveren kom te verrichten, omdat woedoh vanuit een verboden kom verricht wordt. Ibn abi Yaʿla bekrachtigt de zienswijze van abu Bakr, ondanks dat de zienswijze van al-Khiraqi die van de meerderheid is. (Tabaqat, deel 2, pag. 76)

    [3] Dit verwijst naar het wol en het haar van een dood dier dat rein was gedurende zijn leven. Volgens ibn Qudamah wijst een andere overlevering van ibn Hanbal erop dat zulk wol of haar onrein is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 59)










    De Siwak en de Soena van al-Woedoh
    Hij zei: het gebruik van de siwak om de tanden schoon te maken is een aanbevolen soena op de tijdstip van ieder gebed (salah) tenzij iemand aan het vasten is waardoor een persoon zich daarvan moet onthouden tussen het tijdstip van het dhohr (middag) gebed tot aan zonsondergang. (Ook is het soena) om de handen driemaal te wassen na het ontwaken uit de nachtrust, voordat de handen in de kom voor woedoh gedaan worden,[1] en ook om de tasmiya[2] uit te spreken aan het begin van de verrichting van woedoh [en om goed de mond te spoelen][3] en om water in de neus te doen tenzij men vast, en ook de baard te kammen met de vingers, en gebruik te maken van fris water voor de oren – voor beide, de buitenkant en de binnenkant van de oren – en tussen de vingers schoon te maken, en de rechter ledematen voor de linker ledematen te wassen.
    _____________
    [1] Deze zienswijze is die van de meerderheid. Abu Bakr is van mening dat het verplicht is de handen te wassen na het ontwaken uit de nachtrust op grond van de overlevering van abu Dawud via zijn keten van overleveraars (isnad) van abu Hurayrah en van de Profeet صلى لله عليه و سلم die zei: “Eenieder die ontwaakt uit de nachtrust, moet niet zijn handen in de (woedoh) kom dippen totdat ze driemaal gewassen zijn, want de persoon weet niet waar de handen gezeten hebben gedurende de nacht.”, ibn Abi Yaʿla bevestigt de authenticiteit van deze overlevering. (Tabaqat, deel 2, pag. 76-77)

    [2] Tasmiya is het aanroepen van de naam van Allah door Bismillah (In de naam van Allah) te zeggen. Dit is de zienswijze dat door de meeste Hanbalis aangehangen wordt volgens ibn abi Yaʿla. Abu Bakr is van mening dat het uitspreken van de tasmiya verplicht is op grond van wat is overgeleverd van ibn Hanbal via een keten van overlevering van abu Saʿid al-Khudri, die zei dat de Boodschapper van Allah صلى لله عليه و سلم zei: “Geen woedoh dat verricht is wordt perfect beschouwt totdat de naam van Allah genoemd is.” Ibn abi Yaʿla bevestigt de authenticiteit van deze overlevering. (Tabaqat, deel 2, pag. 77)

    [3] Ibn Qudamah vermeld dit alleen in zijn commentaar van al-Mughni. (Al-Mughni, deel 1, pag. 77-7









    De verplichte handelingen voor de reiniging
    Hij zei: de verplichte handelingen voor de reiniging zijn: zuiver water (te vinden), onreinheid te verwijderen,[1] de intentie voor de reiniging te maken, het gezicht te wassen en dat is vanaf de wortels van het haar naar onder het kaakbeen en de kin en naar het beginpunt van de oren. Voor de onderkaak moet ook zorg worden gedragen; dat is het gedeelte tussen de baard en het oor. De mond en het oor zijn onderdeel van het gezicht.(Het is ook verplicht) om de handen tot aan de elleboog te wassen; inclusief de ellebogen zelf.
    Bovendien is het verplicht over het hoofd te vegen en de voeten tot de enkels te wassen – wat de twee uitstekende botten zijn – en om de reiniging te vervolmaken, ledemaat na ledemaat, in overeenstemming met het bevel van Allah de Almachtige en Meest Verhevene.[2]
    Het volstaat dat een persoon woedoh doet door iedere ledemaat één keer te wassen, echter, driemaal is gewenst. Het verplichte gebed kan met een woedoh verricht worden dat voor een vrijwillige gebed gemaakt was.
    Wanneer men in een staat van seksuele onreinheid verkeerd of (in staat van) menstruatie of postnatale bloedingen[3], mag de Koran niet gelezen worden. Behalve wanneer een persoon in staat van reinheid verkeerd, mag de Koran niet aangeraakt worden. Allah weet het beter.[4]

    ____________
    [1] Dit houdt in om de schaamdelen met water schoon te maken (istinzja), of om de schaamdelen met kleine steentjes schoon te maken (istizjmar).

    [2] Koran [5:6].

    [3] Postnatale bloedingen zijn bloedingen na de bevalling.

    [4] De uitdrukking “Allah weet het beter” zoals door al-Khiraqi vermeld wordt is een indicatie voor het verschil van mening met betrekking tot of dat het wel of niet toegestaan is de Koran te lezen, of de Koran aan te raken in een staat van seksuele onreinheid, of in staat van menstruatie of na bevallingsbloedingen. (Al-Mughni, deel 1, pag. 106, pag. 108-110) Merk op dat al-Khiraqi deze uitdrukking exact negenenzestig keer gebruikt heeft in de hele Mukhtasar over bepaalde wettelijke zaken. In elk van deze gevallen is de uitdrukking een indicatie voor het verschil van mening onder de geleerden met betrekking tot deze zaak en welke veelal gebaseerd is op de Hanbali school op grond van de verschillende overleveringen die via ibn Hanbal verhaalt zijn, of het kan een indicatie zijn voor het einde van zijn juridisch advies.








    Het schoonmaken van de schaamdelen en de staat van onreinheid
    Hij zei: Het is niet nodig voor een persoon om zijn schaamdelen schoon te maken na het slapen of na het laten van een wind. Met het schoonmaken van de schaamdelen wordt bedoelt het schoonmaken van alles dat uitgestort is vanuit de twee openingen.
    Zo lang de persoon zich richt op de twee afvoerkanalen (penis en anus), is het goed genoeg om drie (kleine) stenen te gebruiken om de onreinheden schoon te maken. Het is niet toegestaan om minder dan dit aantal te gebruiken anders dan het totaal aantal stenen dat (zojuist) voorgeschreven is. Wanneer drie (stenen) de persoon niet kan verlossen van de onreinheid, dan moeten er extra stenen gebruikt worden, totdat de schaamdelen schoon gemaakt zijn. Een stukje hout of lap (stof) en elk materiaal dat gebruikt kan worden voor het schoonmaken, behalve mest, botten of voedsel, kunnen voor hetzelfde doel gebruikt worden als stenen.[1] Een grote steen dat drie uitsteeksels heeft wordt gezien als drie (kleine) stenen.[2] Echter, buiten de afscheidende afvoerkanalen om, is alleen water goed genoeg voor het schoonmaken.

    _______________
    [1] Deze zienswijze wordt door de meeste Hanbalis aangehangen. Volgens abu Bakr zijn alleen kleine stenen goed genoeg voor het schoonmaken van de schaamdelen (istizjmar). (Al-Mughni, deel 1, pag. 115) (Tabaqat, deel 2, pag. 77)

    [2] Abu Bakr had de zienswijze dat het niet acceptabel is om minder dan drie kleine stenen te gebruiken voor het schoonmaken. (Tabaqat, deel 2, pag. 77-7 (Al-Mughni, deel 1, pag. 117)








    Wat de staat van reinheid ongeldig maakt
    Hij zei: Alles dat uitgestort wordt via de genitale of anale organen, of het uitstorten van ontlasting of urine uit iets anders dan de (normale) afvoerkanalen, maakt de staat van reinheid ongeldig; evenzo geldt dat voor het verlies van het bewustzijn[1] tenzij het als gevolg is van een korte slaap in de zittende en de staande houdingen. Ook afvalligheid van de Islam, het aanraken van het geslachtsdeel, overmatig kotsen, overmatig bloeden, de uitstorting van excessief veel wormen vanuit de wonden,[2] het eten van het vlees van een geslacht kameel,[3] het wassen van de doden,[4] en het opkomen van lusten als gevolg van contact tussen het mannen en het vrouwen lichaam.[5]
    Als een persoon er zeker van is reinheid verkregen te hebben maar onzeker is over het vervallen in de staat van onreinheid, of er zeker van is over het vervallen in een staat van onreinheid maar er onzeker van is over of reinheid verkregen is, dan wordt de (huidige) staat van de persoon vastgesteld in overeenstemming met de staat waarover hij of zij zeker van is ongeacht welke staat de uitkomst daarvan is.

    _______________
    [1] Ibn Qudamah vermeld dat er twee vormen zijn van het verliezen van het bewustzijn. 1.) Verlies van bewustzijn als gevolg van slaap, in dit geval legt al-Khiraqi uit dat een korte slaap geen invloed heeft op de staat van rituele reinheid. 2.) Het verlies van bewustzijn als gevolg van iets anders dan slaap zoals krankzinnigheid, flauwvallen, bedwelming of het gebruiken van drugs die voor het verlies van het bewustzijn zorgen enzovoort. In dit geval gaat de rituele reinheid absoluut verloren. Ibn Qudamah beweert dat er sprake is van unanieme overeenstemming over deze zaak. (Al-Mughni, deel 1, 12

    [2] Kennelijk is hetgeen wat de kleine wassing (woedoh) in de Hanbali school ongeldig maakt in termen van wat als veel gezien wordt niet gelimiteerd buiten hetgeen dat als excessief beschouwt wordt. Excessiviteit wordt volgens al-Khallal (s.311H / 923-4 n. Chr.) door het oordeel van een persoon vastgesteld. Volgens ibn ʿAqil (s.513H / 1119-20 n. Chr.), een andere Hanbali geleerde, wordt de vaststelling gemaakt door mensen uit de middenklasse. (Al-Mughni, deel 1, pag. 137)

    [3] Volgens een overlevering van ibn Hanbal, geldt dit geval voor degene die bewust is van wat er gegeten wordt, en niet voor de persoon die er geen weet van heeft. Al-Khallal bevestigt dat dit de laatste stellingname is die ibn Hanbal genomen heeft met betrekking tot dit onderwerp. (Al-Mughni, deel 1, pag. 13

    [4] Er is verschil van mening in de school over of dat woedoh wel of niet verricht moet worden na het wassen van de doden. De meeste Hanbali geleerden stellen dat het verplicht is dat te doen nadat de dode gewassen is. Volgens ibn Qudamah is dit het geval omdat in de meeste gevallen de dode moeilijk gewassen kan worden zonder zijn of haar geslachtsdelen te betasten. (Al-Mughni, deel 1, pag. 141)

    [5] Dit is de meest geaccepteerde opinie van de school. Er zijn echter twee andere overleveringen van ibn Hanbal. Een overlevering wijst erop dat het aanraken van het andere geslacht de woedoh absoluut ongeldig maakt. Een andere overlevering duidt erop dat fysiek contact met het andere geslacht de woedoh van iemand absoluut niet ongeldig maakt. (Al-Mughni, deel 1, pag. 141-142)







    Wat de grote wassing (Ghusl) vereist
    Hij zei: Wat de ghusl vereist is de uitstorting van sperma, contact waarmee de twee seksuele organen gemoeid zijn, [afvalligheid van de Islam],[1] de acceptatie van de Islam door een ongelovige[2] of de reiniging van menstruatie- en postnatale bloedingen. Wanneer een vrouw menstrueert of iemand in een staat van seksuele onreinheid verkeerd of een afgodendienaar zijn of haar handen in water stopt, dan is zulk water (nog steeds) rein. Een man zou geen woedoh moeten verrichten met het overgebleven water dat door een vrouw gebruikt is, om zichzelf te reinigen, als zij in haar eentje gebruik heeft gemaakt van het water.[3]
    _____________
    [1] Dit is van toepassing op een persoon die terug keert naar de Islam na eraan afvallig te zijn geweest. Het wordt noodzakelijk voor zo’n persoon om de rituele douche te nemen voordat zijn of haar gebeden geaccepteerd kunnen worden.

    [2] Het is overgeleverd volgens ibn abi Yaʿlas vader dat abu Bakr heeft gezegd dat het alleen aanbevelenswaardig is voor een persoon om de rituele douche te nemen als de persoon niet seksueel onrein was op het moment van zijn of haar ongeloof (kufr). Ibn abi Yaʿla vermeld dat zijn zienswijze door de meeste Hanbalis aangehangen wordt. Ibn abi Yaʿla voegt eraan toe zeggende: “Ik heb in het boek al-Tanbih van abu Bakr gezien dat er gezegd wordt dat het verplicht is de rituele douche te verrichten”. (Tabaqat, deel 2, pag. 7

    [3] Dit is de meest bekende opinie van de school gebaseerd op een overlevering van ibn Hanbal. Een andere overlevering stelt dat het toegestaan is voor een man of een vrouw om gebruik te maken van overgebleven water voor de reiniging. Ibn ʿAqil heeft deze zienswijze. (Al-Mughni, deel 1, pag. 157)






    Het verrichten van de Ghusl na de seksuele onreinheid
    Hij zei: een persoon die seksueel onrein is moet zichzelf reinigen van iedere fysieke onreinheid dat op het lichaam gevonden wordt, en dan woedoh verrichten net zoals de woedoh van het gebed; dan (water) driemaal over het hoofd gieten om zo de wortels van het haar nat te maken en dan veel water over de rest van het lichaam gieten.[1] Als het lichaam eenmaal gewassen is door het water over het hele hoofd en lichaam te gieten, zonder dat er woedoh verricht wordt, is dat goed genoeg, op voorwaarde dat de mond en de neus gespoeld zijn, en de intentie daarvoor is het volbrengen van de ghusl en woedoh,[2] hoewel de persoon dan datgene wat aanbevelenswaardig is heeft opgegeven.
    Woedoh moet verricht worden met (de hoeveelheid aan water van) één mudd, wat gelijk is aan één eenderde (1⅓) [ʿIraqi][3] ritl.[4]
    Een persoon moet zichzelf wassen met een hoeveelheid water ter grote van één saʿ[5] wat gelijk is aan vier mudds. Als de wassing afgerond kan worden met minder water dan (de voorgenoemde hoeveelheid), is dat acceptabel. Een vrouw moet haar haren los maken om zich na menstruele bloedingen[6] te reinigen, maar ze hoeft het na in seksuele onreinheid vervallen te zijn niet los te maken om zichzelf te reinigen, als zij de wortels van het haar nat kan maken. Allah weet het beter.

    ___________
    [1] Er zijn drie verschillende overleveringen van ibn Hanbal overgeleverd over wanneer de voeten gewassen dienen te worden wanneer men rituele reinheid beoogd. Een overlevering duidt erop dat zij aan het einde van de kleine wassing (woedoh) gewassen worden. Een andere overlevering vermeld dat ze na de vervolmaking van de ghusl gewassen worden. De derde overlevering legt uit dat het niet uitmaakt of dat ze voor of na de ghusl gewassen worden. Ibn Qudamah concludeerde uit de derde wetsbepaling dat ibn Hanbal de drie ahadieth waarschijnlijk interpreteerde op de wijze dat al deze opinies betekenen dat het moment waarop de voeten gewassen dienen te worden niet de hoofdzaak is. De hoofdzaak is dat de voeten gewassen worden. (Al-Mughni, deel 1, pag. 160)

    [2] Volgens een andere overlevering van ibn Hanbal kan de verrichting van zo’n ghusl niet de verplichting van woedoh voldoen, tenzij woedoh voor of na de ghusl ook verricht is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 161)

    [3] Ibn Qudamah vermeld in het commentaar dat één saʿ gelijk is aan vijf en eenderde (5⅓) Irakese ritl, duidend op dat Irakese ritl hetgeen is dat bedoelt wordt. (Al-Mughni, deel 1, pag. 163)

    [4] Ibn Qudamah definieert Irakese ritl als gelijkwaardig aan honderdenachtentwintig en vierzevende (128 4/7) dirhams wat ook gelijk is aan negentig mithqals; en één mithqal is gelijk aan één en driezevende (1 3/7) dirhams. (Al-Mughni, deel 1, pag. 164)

    [5] Een saʿ is gelijk aan vijf en eenderde (5⅓) Irakese ritl. Een saʿ is daarom gelijk aan vier (4) mudds, aangezien één mudd volgens de definitie van al-Khiraqi gelijk is aan één en eenderde (1⅓) Irakese ritl.

    [6] Er is verschil van mening in de school over of dat een vrouw wel of niet haar haren los moet maken om zichzelf van menstruele bloedingen schoon te maken, middels het nemen van een rituele douche. Sommige Hanbalis houden de zienswijze aan van de verplichting dat te doen, terwijl anderen geloven dat het alleen aanbevelenswaardig is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 166)





    Tayammoem
    Hei zei: Tayammoem kan ongeacht of men op een korte of lange reis is uitgevoerd worden wanneer het tijd is voor het gebed en nadat de reiziger gezocht[1] heeft naar water maar het niet heeft kunnen vinden. Het is wenselijk om tayammoem uit te stellen [tot aan het laatste moment van de gebedstijd]. (Desondanks), wanneer tayammoem aan het begin van de tijd (van het gebed) uitgevoerd is waarna vervolgens het gebed verricht wordt, dan is dit acceptabel, zelfs wanneer op een later tijdstip binnen de tijd van dat gebed water gevonden wordt.
    Hij zei: Tayammoem wordt verricht door met beide handen eenmaal over schoon grond te vegen, dit (grond) is stof. De intentie hiervoor moet die van het voornemen zijn om het voorgeschreven gebed te verrichten. Dan worden het gezicht en beide handpalmen met de handen geveegd. Wanneer een persoon de handen strijkt op (een plaats) die niet schoon is, dan is de tayammoem ongeldig. Als een persoon een wond of een ernstige ziekte heeft, terwijl hij seksueel onrein is en voor zichzelf (gevaar) vreest wanneer er water wordt aangeraakt, dan moet de persoon het gezonde deel van zijn of haar lichaam wassen en tayammoem verrichten voor het overige deel van het lichaam dat het water niet kon raken.
    Nadat tayammoem verricht is kan het huidige gebed ermee verricht worden evenals de gemiste gebeden, onder voorwaarde dat ze verplicht zijn. (Het huidige) vrijwillige gebed kan ook verricht worden tot het tijd is voor het volgend verplicht gebed.
    Hij zei: wanneer er angst is voor het gevaar van dorst dan kan een persoon het aanwezige beetje (drink-) water houden en tayammoem verrichten en het is niet nodig om het gebed te herhalen. Als een persoon vergeet dat hij in een staat van seksuele onreinheid verkeerde en tayammoem verricht om (alleen) de (kleine) onreinheid weg te nemen, dan kan de tayammoem (voor beide) niet geaccepteerd worden.
    Hij zei: Wanneer na het verrichten van tayammoem water beschikbaar wordt terwijl het gebed verricht wordt, dan moet de persoon het gebed stoppen[2] en woedoh verrichten; of de ghusl als men seksueel onrein is en vervolgens het gebed opnieuw verrichten.
    Hij zei: Wanneer een persoon die lijdt aan botletsel de spalk verbind, na rituele reinheid verkregen te hebben, zo lang als dat de spalken slechts verbonden zijn aan het breukdeel, kan de persoon vanaf die tijd bij iedere keer dat hij of zij in staat van onreinheid valt over de spalken vegen totdat zij verwijdert zijn.

    ______________
    [1] Ibn abi Yaʿla bevestigt de authenticiteit van de overlevering waarop deze zienswijze gebaseerd is. Volgens ibn Qudamah is deze conditie gemaakt op basis van een wijd verspreide overlevering van ibn Hanbal. Daarentegen hangt abu Bakr de opinie aan dat het zoeken naar water geen voorwaarde is waardoor het zoeken niet verplicht is, daar de persoon niet weet waar het water te vinden is. De laatstgenoemde zienswijze is ook gebaseerd op een andere overlevering van ibn Hanbal. (Tabaqat, deel 2, pag. 7 (Al-Mughni, deel 1, pag. 174)

    [2] Ibn Qudamah vermeld een andere overlevering van ibn Hanbal dat ibn Hanbal de zienswijze had dat zo’n persoon het gebed voort kon zetten ondanks dat water beschikbaar was gekomen, maar (hij) wijst er nogmaals op dat er nog een andere overlevering is dat erop duidt dat ibn Hanbal later deze opinie op heeft gegeven. Ibn Qudamah citeerde al-Marwazi (275H / 899 n. Chr.) zeggende: “Ahmad zei: Ik was gewoon te zeggen dat zo’n persoon het gebed kon voortzetten totdat ik ging overpeinzen nadat ik uitgevonden had dat de meeste ahadieth erop duiden dat hij of zij het gebed moet stoppen”. (Al-Mughni, deel 1, pag. 197)




    Het vegen over de Khoef[1]
    Hij zei: een persoon die de khoef draagt in een complete staat van reinheid en dan de staat van reinheid verlaat,[2] kan vanaf die tijd vegen. Deze wet is geldig voor een dag en een nacht in het geval van de niet-reiziger en voor drie dagen en nachten in het geval van de reiziger. Echter, wanneer het voor het einde van de periode verwijdert is, dan wordt de woedoh opnieuw verricht[3] (met de voeten volledig gewassen voordat de khoef opnieuw aan worden getrokken). Wanneer een niet-reiziger in een staat van onreinheid verkeerd en niet erover geveegd heeft totdat hij of zij aan het reizen is, dan mag deze persoon doorgaan met vegen als reiziger, met in overwegingname als startpunt de tijd waarin hij of zij in een staat van onreinheid vervallen is.[4]
    Hij zei: Wanneer een niet-reiziger in staat van onreinheid verkeerd en (over de khoef) veegt als een niet-reiziger en vervolgens gaat reizen, dan mag de persoon doorgaan met het vegen over de khoef zoals een niet-reiziger[5] totdat de khoef verwijderd wordt. <Wanneer erover geveegd wordt als reiziger, voor een dag en een nacht of meer en de persoon dan een niet-reiziger wordt of terug komt van de reis>, [dan mag de khoef nog steeds geveegd worden als in staat van een niet-reizende[6] voordat het verwijdert wordt]. Het vegen moet uitgevoerd worden over een paar khoef of over iets dat daarvoor in de plaats gebruikt kan worden, zoals een korte dij-khoef of iets dergelijks, dat boven de enkels eindigt, [wat de twee uitstekende enkelbotten zijn]. Drukkende sokken die niet van de voeten kunnen afglijden kunnen ook gebruikt worden. Als de sokken alleen op hun plaats kunnen blijven zitten door de schoenen, dan moeten de schoenen geveegd worden; echter wanneer de schoenen verwijderd worden, dan gaat de (staat van) reinheid verloren. Wanneer er een gat opgemerkt wordt in een khoef waardoor een deel van het voet bloot wordt gesteld, dan is het vegen over de khoef niet acceptabel. Het vegen moet volledig over de oppervlakte van de voet verricht worden. Het is niet toegestaan om over de onderkant te vegen met uitsluiting van de bovenkant. Zowel man als vrouw moeten hetzelfde doen.
    ________________
    [1] Khoef is een soort schoen.

    [2] Al-Khiraqi verwijst hier naar een persoon die geraakt is door een kleine onreinheid die hem onrein maakt, omdat de toelaatbaarheid van het vegen over de khoef alleen van toepassing is op kleine onreinheid. Het is niet toegestaan over de khoef te vegen wanneer men aangetast is door een grote onreinheid. (Al-Mughni, deel 1, pag. 207)

    [3] Ibn Qudamah vermeld dat een andere overlevering van ibn Hanbal stelt dat in zo’n geval het acceptabel is om alleen de voet te wassen. (Al-Mughni, deel 1, pag. 210)

    [4] Volgens ibn Qudamah wijst een andere overlevering van ibn Hanbal erop dat het startpunt genomen wordt vanaf de tijd van het vegen na het vervallen in de staat van onreinheid. (Al-Mughni, deel 1, pag. 212)

    [5] Ibn abi Yaʿla bevestigt de authenticiteit van de overlevering welke de grondslag vormt van al-Khiraqi’s zienswijzen. Abu Bakr en zijn meester al-Khallal hangen de zienswijze aan dat in zo’n geval de persoon doorgaat met het vegen over de khoef als een reiziger. Ibn abi Yaʿla citeert al-Khallal zeggende dat ibn Hanbal zijn eerste zienswijze op had gegeven. (Tabaqat, deel 2, pag. 7 (Al-Mughni, deel 1, pag. 213)

    [6] De versie van ibn Qudamah stelt dat in zo’n geval “de khoef verwijdert wordt zodra de persoon een niet-reiziger wordt of terug komt van de reis”. (Al-Mughni, deel 1, pag. 213).



    Menstruatie
    Hij zei: de minimum lengte van menstruatie is één dag en één nacht, en het maximum is vijftien dagen. Mocht het bloeden van een vrouw langer dan de maximum maandelijkse periode duren en ze in staat van herkenning is (ze weet) over op welk moment haar bloeden begint en ze onderscheid kan maken in de vormen van bloedingen, de aanvangsvorm, zwart, dik en stinkend, en het laatste bloeden in zijn fijne rode vorm, dan moet zij zich weerhouden van haar gebeden vanaf de tijd van de verschijning van het bloed (tot aan de tijd dat het bloeden gestopt had moeten zijn). Dan moet ze haar ghusl verrichten en vervolgens woedoh op (de tijd) van ieder gebed en bidden.
    Als haar bloed zodanig is dat het één niet onderscheiden kan worden van de andere, maar ze bewust is van het (totaal aantal) dagen in een maand waarin ze meestal haar periode heeft, dan moet ze zich weerhouden van haar gebeden gedurende deze (aantal) dagen en vervolgens haar ghusl verrichten wanneer ze voorbij zijn; maar als zij niet het (totaal aantal) dagen van haar periode kan herinneren,[1] dan moet ze alleen zes of zeven dagen van iedere maand zich weerhouden.
    De vrouw die net het begin beleeft van de maandelijkse periode, moet (in haar geval) voorzorgsmaatregelen treffen en (slechts) voor één dag en nacht zich weerhouden, vervolgens haar ghusl verrichten en woedoh maken op het moment van ieder gebed voordat het gebed verricht wordt. Wanneer het bloeden binnen vijftien dagen stopt, dan moet zij haar ghusl verrichten zodra het stopt. Zij moet dezelfde stappen doorlopen (voor haar tweede maandelijkse periode) en nogmaals (voor haar derde periode), en als de situatie nog hetzelfde is als in al haar perioden, dan zal ze volgens die tijd gaan. Zij moet de dagen van het verplichte vasten herhalen als zij eraan deelgenomen heeft gedurende (één van) de drie (eerste) voorbije maandelijkse perioden. Als haar bloeden voortduurt maar het bloed zodanig is dat zijn twee vormen niet onderscheiden kunnen worden, dan moet zij zich zes of zeven dagen van iedere maand weerhouden,[2] omdat de meeste vrouwen hun periode hebben voor deze aantal dagen.
    Het bruine en ondoorzichtige uitvloeisel dat ervaren wordt tegen het einde van de dagen van de menstruatie, worden als onderdeel van de menstruatie gezien. Het is legitiem plezier te hebben met de menstruerende vrouw, maar niet via de vagina. Nadat het bloeden gestopt is, zou de man geen seksuele contacten met haar moeten hebben totdat zij ghusl verricht heeft. Hij mag geen seksuele contacten met de moestahada[3] hebben tenzij hij het risico op het begaan van overspel vreest.[4] Een persoon die aan incontinentie[5] van urine lijdt of het uitscheiden van overmatig veel madhy[6] dat nooit stopt, wordt behandeld als mustahada, en moet woedoh voor ieder gebed verrichten na het geslachtsorgaan schoon te hebben gemaakt.
    De maximumperiode van postnatale bloedingen is veertig dagen; er is geen minimum limiet. Zodra de vrouw zichzelf vrij van de postnatale bloeding aantreft, wordt ze als in een staat van reinheid geacht en moet ze haar ghusl verrichten. Het is aanbevolen dat haar man geen contact via de vagina met haar heeft totdat haar veertig dagen voorbij zijn. Als een vrouw bewust is van de dagen van haar perioden, maar dan opmerkt dat haar bloeden voorbij het aantal voor haar bekende dagen is gekomen, dan moet ze zich niet druk maken door de bijkomende dagen, tenzij dit drie keer ervaren wordt, dan moet ze veronderstellen dat haar maandelijkse periode veranderd is en ze dus naar deze tijdsinterval moet switchen en de vorige tijdsinterval opgeven. Wanneer sommige dagen al gevast zijn tijdens de drie voorbeelden, dan moet ze deze herhalen als het de verplichte vasten is. Als zij bloeding ontdekt voor haar bekende dagen van de maandelijkse periode, dan moet ze zich daar niet druk om maken, tenzij het haar drie keer overkomen is. Als een vrouw bewust is van de dagen van haar maandelijkse periode maar zich spoedig als vrij van menstruatie waarneemt voor het einde van haar normale dagen, dan wordt zij beschouwd als in staat van reinheid en moet ze haar ghusl verrichten en haar gebed verrichten. Echter, als het bloeden weer begint, dan moet ze zich daar niet druk om maken[7] totdat haar volgende periode aangekomen is. [Als de zwangere vrouw bloeding bemerkt, moet ze zich daar niet druk om maken], want de zwangere vrouw menstrueert niet. Als ze het twee of drie dagen voor de bevalling bemerkt wordt dat beschouwd als postnatale bloeding. Als ze bloeding bemerkt op de leeftijd van vijftig dan moet ze niet stoppen met het verrichten van haar gebeden of vasten, maar ze moet dan het (verplichte) vasten herhalen als een voorzorgsmaatregel. Als ze bloeding bemerkt na de leeftijd van zestig, dan is er geen probleem, want dit is zeker niet de maandelijkse bloeding[8] en kan ze vasten en haar gebeden verrichten en niet de uit voorzorg verrichte vasten herhalen.
    Dat de mustahada haar ghusl moet verrichten voor ieder gebed is het meest dwingende.[9] Als ze haar woedoh maakt voor ieder gebed dan is dat goed genoeg. Allah weet het beter.

    ________________
    [1] Dit is het geval van een vrouw waarvan haar bloed zodanig is dat de ene vorm niet onderscheiden kan worden van de ander en ze ook niet haar dagen kon herinneren. Wanneer zij, volgens ibn Qudamah, in zo’n staat verkeerd dat zij zowel de tijd van het verschijnen van het bloed en het totaal aantal dagen van haar periode niet kan herinneren, dan is zij degene die van de juristen (fuqaha) de benaming krijgt van “de verwarde” (moetahayyira), ze moet dan iedere maand zes of zeven dagen zich weerhouden waarna zij haar rituele douche verricht en vervolgens behandelt moet worden als een vrouw die doorlopende vaginale bloedingen (moestahada) ervaart. (Al-Mughni, deel 1, pag. 233-234)

    [2] Er zijn twee andere overleveringen van ibn Hanbal die in verband staan met deze zaak, één daarvan is dat zo’n vrouw zich moet weerhouden voor (de periode van) een dag en een nacht in iedere maand. De andere overlevering stelt dat zij zich moet weerhouden voor de maximum duur van de menstruatie. (Al-Mughni, deel 1, pag. 240)

    [3] Dit is een vrouw in de staat van doorlopende vaginale bloeding (Mustahada).

    [4] Dit is volgens een overlevering van ibn Hanbal. Een andere overlevering van hem deelt mee dat het absoluut legitiem is om seksueel gemeenschap met de mustahada te hebben. (Al-Mughni, deel 1, pag. 246)

    [5] Incontinentie is de urine of ontlasting niet kunnen ophouden.

    [6] Madhy is de voorvocht dat zowel bij mannen als bij vrouwen voorkomt in de vorm van een plakkerige witte vloeistof. Het kan opgewekt worden door te verlangen naar seksueel gemeenschap. De afscheiding ervan gaat niet gepaard met genot en het stroomt er niet in een vloed uit. (Al-Nawawi, Sharh Muslim, 3/213)

    [7] Het is interessant er notie van te nemen dat Hanbali geleerden volgens ibn Qudamah verschilden in hun begrip van wat al-Khiraqi bedoelde met zijn uitspraak: “Als het bloeden weer begint, dan moet ze zich daar niet druk om maken”. Hanbali geleerden zoals abu al-Hasan al-Tamimi (s.371H / 981 n. Chr.), en ibn ʿAqil veronderstellen dat de uitspraken de betekenis dragen van, als het bloeden weer begint nadat haar ongesteldheid voorbij is, de maandelijkse maximum periode te boven gaande. Een andere Hanbali geleerde, abu Hafs al-ʿUkbari (s.387H / 998 n. Chr.) interpreteert het met de betekenis; als het bloeden weer begint in welke tijd dan ook, ongeacht of het in haar bekende dagen van haar periode is of nadat haar periode voorbij is. (Al-Mughni, deel 1, pag. 259)

    [8] Al-Khiraqi gelooft dat een vrouw zeker niet de uitzonderlijke menstruatie heeft wanneer ze over de zestig is. Waarschijnlijk is deze stellige overtuiging gebaseerd op het feit dat hem geen enkele vrouw bekend was die menstruatie had na de zestig jarige leeftijd. Wetenswaardig vermeld ibn Qudamah een vrouw die op zestig jarige leeftijd geboorte gaf aan Musa bin ʿAbd-Allah bin Husayn bin Hasan bin ʿAli bin abi Talib. Haar naam was Hind bint abi ʿUbaydah bin ʿAbd-Allah bin Zamʿah. (Al-Mughni, deel 1, pag. 263)


    [9] Deze wetsbepaling wordt gevolgd in afdalende volgorde aan stringentie met de volgende wetsbepalingen: a.) Dat de mustahada iedere dag een rituele douche moet verrichten voor dhohr en ʿasr gebeden en een andere douche voor maghrib en ʿisha gebeden en nog een andere voor het fadjr gebed. b.) Dat ze de rituele douche alleen eenmaal per dag moet doen nadat het verricht is voor het beëindigen van de maandstonden. c.) Dat ze voor ieder gebed woedoh moet verrichten nadat de rituele douche gedaan is voor het beëindigen van de maandstonden, en dat is geldig. Volgens ibn Qudamah is deze laatste zienswijze geaccepteerd door de meeste geleerden. (Al-Mughni, deel 1, pag. 265) Kennelijk behoort al-Khiraqi tot degenen die naar de laatste zienswijze neigen.

  2. #2
    Alhamdulilah hassan's Avatar
    Ingeschreven
    Dec 2005
    Berichten
    4.942
    Reputatie Macht
    20
    Wa 3alaikum Asalaam wa Ra7matulahi wa Barakatuhu beste broeder Bilal,

    Djazaak Allahu khairan voor dit geweldige artikel.

Onderwerp Informatie

Gebruikers die zit Onderwerp aan het lezen zijn

Er zijn momenteel 1 gebruikers dit onderwerp aan het lezen. (0 leden en 1 gasten)

Gelijkaardige Onderwerpen

  1. Tahara/Reinheid
    Door Dienaresje in forum Algemene informatie over islam
    Reacties: 2
    Laatste Bericht: 17-12-08, 19:23

Labels voor dit Bericht

Bladwijzers

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •