Resultaten 1 tot 1 van de 1

Onderwerp: De Geschiedenis van de Hadj

  1. #1
    Alhamdulilah hassan's Avatar
    Ingeschreven
    Dec 2005
    Berichten
    4.941
    Reputatie Macht
    19

    De Geschiedenis van de Hadj

    De Geschiedenis van de Hadj

    Bron: www.islam-qa.com
    Vertaald door www.AlMutaqqun.tk


    Eén van de dingen waar overeenstemming over is onder alle moslims, zowel in het verleden als in het heden, is dat de Hadj of bedevaart naar het Heilige Huis van Allah, één van de vijf zuilen van de islam is, zoals bewezen is in al-Sahihayn van de hadith van Ibn 'Umar (radiAllahu 'anhu) en anderen.

    Het is welbekend dat de Hadj, evenals andere daden van aanbidding, speciale handelingen omvat, en elk van deze handelingen moet op de voorgeschreven manier verricht worden, zoals het aannemen van ihraam vanaf de miqaat, tawaaf, saa'i tussen al-Safa en al-Marwah, in 'Arafah staan, overnachten in Muzdalifah, de Jamaraat stenigen, het offer slachten en andere welbekende handelingen van de Hadj. Al deze handelingen moeten in overeenstemming met de leerstellingen van de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) verricht worden. Er zijn heel veel ahadith die de Hadj van de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) beschrijven en deze zijn verzameld door Imam Ibn al-Qayyim in Zaad al-Ma'aad en door al-Hafiz Ibn Kathir in zijn boek al-Bidaayah wa'l-Nihaayah; deze geleerden hebben ook de regels uitgelegd die uit deze ahadith onttrokken zijn. De moslim zou aandacht aan deze leerstellingen moeten besteden en ernaar moeten handelen.

    Dan moeten we ons herinneren dat het basisdoel van de handelingen van de Hadj het herdenken van Allah is, zoals Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    "Wanneer jullie dan 'Arafah verlaten, gedenkt dan Allah bij de Masj'ar al-Haram (te Muzdalifah) en gedenkt Hem omdat Hij jullie geleid heeft, terwijl jullie daarvoor tot de dwalenden behoorden.

    Vertrekt daarna van waar de mensen vertrekken ('Arafah) en zoekt vergeving bij Allah. Voorwaar, Allah is Vergevingsgezind, Meest Barmhartig.

    Wanneer jullie dan jullie (Hadj-)rituelen hebben voltooid, gedenkt dan Allah zoals jullie je vaderen gedenken, of nog intenser. Er zijn mensen die zeggen: "Onze Heer, geef ons in de wereld." Maar er is voor hen in het Hiernamaals geen aandeel. (…)

    En gedenkt Allah gedurende een vastgesteld aantal dagen. Maar wie haast heeft om na twee dagen te vertrekken, er rust dan geen zonde op hem; en wie (het vertrek nog een dag) uitstelt, er rust dan (ook) geen zonde op hem, voor wie (Allah) vreest. En vreest Allah en weet dat jullie tot Hem verzameld zullen worden."
    [al-Baqarah 2:198-203]

    En het is overgeleverd dat 'Aisha (radiAllahu 'anha) zei: "Tawaaf rond het Huis en saa'i tussen al-Safa en al-Marwah en het stenigen van de jamaraat waren alleen voorgeschreven zodat de herinnering aan Allah gevestigd zou worden." Het is door al-Bayhaqi (5/145) als mu'allaq geclassificeerd en overgeleverd als een marfu' overlevering, hoewel er enige zwakheid in zit.

    De moslim eert de rituelen van de Hadj omdat Allah hem opgedragen heeft om deze te eren (interpretatie van de betekenis):

    Zo is het, en wie de gewijde Tekenen van Allah eer bewijst: voorwaar, dat is door het vrezen (van Allah) in de harten. [al-Hadj 22:32]

    Al-Bukhari (1610) heeft overgeleverd dat 'Umar ibn al-Khattab (radiAllahu 'anhu) de Zwarte Steen kuste en zei: "Als ik de Boodschapper van Allah (sallAllahu 'alayhi wa salaam) jou niet had zien kussen, dan zou ik je niet gekust hebben."

    Ibn al-Jawzi (rahimahullah) zei toen hij de handelingen van de Hadj besprak en uitlegde:

    "De achtergrond van deze rituelen is niet langer aanwezig maar de regels blijven in werking. Deze rituelen kunnen verwarrend zijn voor sommige mensen die ze zien en niet weten wat de reden erachter is, dus zeggen ze: 'Dit is onlogisch.' Ik heb de redenen uitgelegd voor zover de overleveringen gaan, nu zal ik de betekenissen erachter aan jullie uitleggen.

    Merk op dat de basis voor handelingen van aanbidding iets rationeels en begrijpelijks is; de onderwerping van de dienaar aan zijn Heer en de gehoorzaamheid aan Hem. Het gebed omvat nederigheid en onderwerping, wat bedoeld wordt met het woord 'ibaadah (aanbidding).

    Zakaah omvat vriendelijkheid en het helpen van de armen, de betekenis is dus duidelijk.

    Vasten betekent het onderdrukken van de verlangens van de nafs zodat het gehoorzaam zal zijn aan Degene die het verdient.

    Door het Huis te eren en er heen te gaan en je als een dienaar tot je Heer richten in nederigheid en overgave, verricht je handelingen van verering, en dat is duidelijk. Een persoon voelt zich op z'n gemak bij het verrichten van rituelen die hij begrijpt en dat motiveert hem om ze te verrichten maar om volledige overgave te bereiken is er een aantal rituelen die een persoon misschien niet begrijpt, dus zal hij zich niet op z'n gemak voelen en ze niet doorzien. In dit geval is het gehoorzamen aan de geboden van Allah het enige motief. Dit is een grotere vorm van nederigheid en overgave." (Zie Muthir al 'Azm al-Saakin 1.285-286)


    Wanneer werd de Hadj verplicht? Wanneer begon de Hadj?

    Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    En verkondig onder de mensen de Hadj, zij zullen te voet naar jou komen of op magere kamelen, van elke vergelegen plek. [al-Hadj 22:27]

    Ibn Kathir zegt in zijn toelichting op dit vers (3/221):

    Dit betekent: Verkondig (O Ibrahim) de Hadj aan de mensen, hen oproepend om op bedevaart te komen naar dit Huis dat Wij jou opgedragen hebben om te bouwen. Het is vermeld dat hij zei: "O Heer, hoe kan ik het aan de mensen verkondigen als mijn stem hen niet bereikt?" Hij zei: "Verkondig en Wij zullen het overbrengen." Dus stond hij in zijn maqaam - er is ook gezegd: op de rots, of op al-Safa, of op Abu Qubays (een berg) - en zei: "O mensen, jullie Heer heeft een Huis genomen, dus kom er op bedevaart naartoe." En er is gezegd dat de bergen zichzelf verlaagden zodat zijn stem alle delen van de wereld kon bereiken en degenen die nog in de baarmoeders of in de lendenen waren het konden horen. En alles wat hem gehoord had, steden, nomadenkampen, boven en iedereen voor wie Allah het verordend heeft dat de Hadj verricht moet worden tot de Dag der Opstanding, antwoordde: Labbayk Allahumma labbayk (Hier ben ik, O Allah, hier ben ik). Dit is de samenvatting van wat er overgeleverd is van Ibn 'Abbas, Mujahid, 'Ikrimah, Sa'id ibn Jubayr en anderen onder de salaf. En Allah weet het het beste.

    Ibn al-Jawzi heeft in zijn boek Muthir al-'Azm al-Saakin (1/354) iets soortgelijks overgeleverd maar korter, en hij heeft het toegeschreven aan de overleveraars van Sirah.

    Dit heeft te maken met de geschiedenis van de verplichting van de Hadj voor de zending van de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam). Er is enig verschil van mening onder de geleerden over de verplichting van de Hadj in de islam. Er is gezegd dat het verplicht werd in het zesde jaar na Hijrah, of in het zevende, of in het negende, of in het tiende. Imam Ibn al-Qayyim (rahimahullah) was er zeker van dat het in het jaar 9 of 10 NH verplicht werd gemaakt. Hij heeft in Zaad al-Ma'aad gezegd:

    "Er is geen geschil over het feit dat de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) de Hadj niet verrichtte nadat hij naar Medina gemigreerd was, op één Hadj na, wat de Vaarwel Bedevaart was. En er is geen geschil over het feit dat dit in het tiende jaar na Hijrah plaatsvond... Toen het gebod om de Hadj te verrichten geopenbaard werd, haastte de Boodschapper van Allah (sallAllahu 'alayhi wa salaam) zich om de Hadj zonder uitstel te verrichten. Omdat de verplichting van de Hadj in een later stadium kwam, in het negende of tiende jaar na Hijrah, zou men kunnen vragen: Hoe kun je bewijzen dat het gebod om de Hadj te verrichten tot het negende of tiende jaar na Hijrah uitgesteld werd? We zouden zeggen dat het eerste deel van Soerah Aal 'Imran in het jaar van delegaties ('aam al-wufud) geopenbaard werd, waarin de delegatie van Najraan naar de Boodschapper van Allah (sallAllahu 'alayhi wa salaam) kwam en hij een verdrag met hen sloot over het betalen van de jizyah, en de (regel voor) jizyah werd geopenbaard in het jaar van Tabuk, het jaar negen na Hijrah, toen het eerste deel van Soerat Aal 'Imraan geopenbaard werd..."

    Al-Qurtubi heeft in zijn Tafsir (2/4/92) gezegd: "Hadj was bekend bij de Arabieren. Toen de islam kwam, werd hen verteld over iets wat ze al wisten en wat hen verplicht gesteld werd, was iets waar ze bekend mee waren..." Zie ook Ahkam al-Qur'aan door Ibn al-'Arabi, 1/286.


    Tawaaf rond het Huis

    Allah zegt (interpretatie van de betekenis):

    "En Wij legden de plicht op aan Ibrahim en Isma'il: 'Reinigt Mijn Huis voor degenen die de ommegang (tawaaf) maken en voor hen die er de I'tikaaf verrichten en voor hen die zich buigen en die knielen (in het gebed).'" [al-Baqarah 2:125]

    Dit vers wijst erop dat tawaaf rond de Ka'bah bekend was in de tijd van Ibrahim ('alayhi salaam).


    Raml

    Raml betekent snel lopen met korte stappen. Dit is Sunnah voor mannen tijdens de tawaaf van aankomst (tawaaf al-qudum), wat de eerste tawaaf is die verricht wordt wanneer men in Mekka aankomt.

    Hoe begon raml?

    Er is overgeleverd dat Ibn 'Abbas (radiAllahu 'anhu) gezegd heeft: De Boodschapper van Allah (sallAllahu 'alayhi wa salaam) kwam met zijn metgezellen en de mushrikun zeiden: "Er zijn mensen naar jullie gekomen die verzwakt zijn door de koorts van Yathrib." Dus droeg de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) hen op om snel te lopen (raml) in de eerste drie circulaties... Volgens een andere overlevering zei hij: "Loop snel zodat de mushrikin zien dat jullie sterk zijn." (Sahih Al-Bukhaari, 2/469-470, 1602; Muslim, 2/991-992, 1262)


    Het water van Zamzam en saa'i tussen al-Safa en al-Marwah

    Al-Bukhaari heeft in zijn Sahih (6/396-397, 3364) overgeleverd dat Ibn 'Abbas (radiAllahu 'anhu) zei:

    Ibrahim bracht Hajar en haar zoon Isma'il die zijn nog steeds borstvoeding gaf, naar een plek vlakbij de Ka'bah, onder een boom op de plek van Zamzam, op de hoogste plek in de moskee. In die dagen was er niemand in Mekka en er was ook geen water. Hij liet hen daar dus achter en liet een leren zak met dadels en een kleine waterhuid met water bij hun achter en hij ging huiswaarts. De moeder van Isma'il volgde hem en zei: "O Ibrahim! Waar ga je naar toe, ons in deze vallei achterlatend waar geen mens is wiens gezelschap wij kunnen genieten, of iets anders (waar we van kunnen genieten)?" Ze herhaalde dat heel vaak maar hij keek niet naar haar. Toen vroeg ze hem: "Heeft Allah je opgedragen om dit te doen?" Hij zei: "Ja." Ze zei: "Dan zal Hij ons niet verlaten," en ze ging terug terwijl Ibrahim verder ging. Toen hij al-Thaniyah bereikt had, waar ze hem niet konden zien, richtte hij zich tot de Ka'bah, hief beide handen en riep Allah aan met het volgende gebed:

    "Onze Heer! Voorwaar, ik heb mijn kinderen laten wonen in een onbegroeide vallei bij Uw gewijde huis (de Ka'bah). Onze Heer! (Ik liet hen daar achter) zodat zij de salaat zullen onderhouden, laat daarom de harten van de mensen tot hen neigen, en voorzie hen van vruchten. Hopelijk zullen zij dankbaar zijn." [Ibrahim 14:37]

    De moeder van Isma'il bleef Isma'il borstvoeding geven en ze dronk van het water (dat ze bij zich had). Toen het water in de waterhuid op was, kreeg ze dorst en ook haar kind kreeg dorst. Ze keek hoe hij draaide van de ondraaglijke pijn. Ze liet hem achter, omdat ze het niet kon verdragen hem zo te zien, en ze zag dat de berg van al-Safa de dichtstbijzijnde berg was op dat stuk land. Ze ging er op staan en keek de vallei scherp over zodat ze iemand zou zien, maar ze zag niemand. Toen daalde ze van al-Safa neer en toen ze de vallei bereikt had, plooide ze haar gewaad op en rende de vallei in als een persoon in nood en problemen, totdat ze de vallei overgestoken was en al-Marwah bereikt had. Daar ging ze staan en begon te kijken in de verwachting dat ze iemand zou zien, maar ze zag niemand. Ze herhaalde dat (rennen tussen al-Safa en al-Marwa) zeven keer.

    Ibn 'Abbas zei: De Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) heeft gezegd: "Dit is de (oorsprong van) de saa'i van de mensen tussen hen (al-Safa en al-Marwah)." Toen ze al-Marwah (voor de laatste keer) bereikt had, hoorde ze een stem en ze zei "shh!" tegen zichzelf en luisterde aandachtig. Ze hoorde de stem weer en zei: "O, (wie je ook mag zijn)! Je hebt me jouw stem laten horen. Heb je iets om mij te helpen?" Toen zag ze een engel op de plaats van Zamzam, die met zijn hiel (of zijn vleugel) in de aarde groef totdat er water tevoorschijn kwam. Ze begon er een soort bassin omheen te maken door haar hand te gebruiken en ze vulde haar waterhuid met haar handen met water, en nadat ze een beetje van het water had opgeschept, begon het te stromen.

    Ibn 'Abbas zei: De Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) heeft gezegd: "Moge Allah genade hebben met de moeder van Isma'il! Als zij Zamzam had laten (stromen zonder het onder controle te houden) (of als ze er geen water van opgeschept had om haar waterhuid te vullen), dan zou Zamzam over de oppervlakte van de aarde zijn gestroomd." En hij heeft gezegd: "De engel zei tegen haar: 'Wees niet bang om verwaarloosd te worden want dit is het Huis van Allah dat door deze jongen en zijn vader gebouwd zal worden, en Allah verwaarloost Zijn mensen nooit.'…"

    Ibn al-Jawzi heeft in zijn boek Muthir al-'Azm al-Saakin (2/47) gezegd: Deze hadith legt uit waarom het Zamzam genoemd wordt, want toen het water stroomde, probeerde Hajar het onder controle te houden (zammat-ha). De taalkundige Ibn Faris heeft gezegd: Zamzam komt van de woorden zamamtu al-naaqah (ik beteugelde de kameel).


    In 'Arafah staan

    Abu Dawud en al-Tirmidhi (883) hebben overgeleverd dat Yazid ibn Shayban zei: We stonden in 'Arafah op een plek ver van de mawfiq [waar de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) stond]. Ibn Mirba' al-Ansaari kwam naar ons toe en zei: "Ik ben de boodschapper van de Boodschapper van Allah (sallAllahu 'alayhi wa salaam), die tegen jullie zeg: 'Blijf staan waar je staat (want dit is ook de plek om te staan), want jullie staan in het gebied waar jullie vader Ibrahim stond.'" Door al-Albaani als sahih geclassificeerd in Sahih Abi Dawud, 1688.


    Veel van de handelingen van de Hadj stammen uit de tijd van Ibrahim ('alayhi salaam), maar de mushrikin hebben een aantal innovaties geïntroduceerd dat niet voorgeschreven was. Toen de Profeet (sallAllahu 'alayhi wa salaam) gezonden werd, verzette hij zich daar tegen en legde aan hen uit wat de voorgeschreven handelingen van de Hadj waren.

    Dit is een korte blik op de geschiedenis van de Hadj en de geschiedenis van een paar van de rituelen van de Hadj. Voor meer informatie kunnen we je verwijzen naar het boek van al-Hafiz ibn al-Jawzi (rahimahullah) genaamd Muthir al-'Azm al-Saakin ila Ashraf al-Amaakin - het hele eerste deel en het begin van het tweede deel.


    En Allah weet het het beste.
    Laatst gewijzigd door hassan; 15-09-14 om 17:42.

Onderwerp Informatie

Gebruikers die zit Onderwerp aan het lezen zijn

Er zijn momenteel 1 gebruikers dit onderwerp aan het lezen. (0 leden en 1 gasten)

Gelijkaardige Onderwerpen

  1. Geschiedenis van de profeten - Ibn Kathir
    Door »¤ƒãïtµ¤« in forum Biografieën
    Reacties: 0
    Laatste Bericht: 14-11-09, 14:55
  2. Geschiedenis van Palestina‏
    Door Jamal in forum Algemene discussies
    Reacties: 0
    Laatste Bericht: 09-01-09, 23:50
  3. Geschiedenis van de Arabieren.
    Door Marajana in forum Vraag & antwoord
    Reacties: 0
    Laatste Bericht: 16-11-07, 13:57
  4. Reacties: 0
    Laatste Bericht: 21-08-07, 22:46
  5. De Hadj
    Door Oem_Nisa in forum Hadj & Oemrah (Umrah)
    Reacties: 0
    Laatste Bericht: 16-01-07, 05:57

Bladwijzers

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •